Deze albasten buste werd in de 20e eeuw gebeeldhouwd door de Belgische beeldhouwer Gustave Van Vaerenbergh (1873-1927), tijdens de Art Nouveau-periode waarin hij zijn reputatie vestigde. Van Vaerenbergh studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten in Gent voordat hij zich in Schaerbeek vestigde, waar hij als beeldhouwer werkte voor het atelier Carli Frères. Hij maakte bustes van jonge vrouwen en meisjes in marmer, brons, terracotta en albast. Dit beeld toont een jong meisje met een zachte hoofddoek over haar haar, haar gezicht lichtjes naar boven gericht met een directe, onderzoekende blik. Het lijfje is gebeeldhouwd uit een grijzer, geaderd deel van albast dat contrasteert met de warmere, crèmekleurige steen die gebruikt is voor het gezicht, de nek en de schouders. Het is gedetailleerd met een vetersluiting aan de voorkant, vastgehouden door drie koordjes, een motief dat terugkeert in verschillende bekende bustes van de beeldhouwer. De buste rust op een eigen, geïntegreerde, gefacetteerde albasten sokkel. Het beeld is gesigneerd. Na jarenlang een aantal albasten bustes van Van Vaerenbergh te hebben bestudeerd, valt dit specifieke beeld op door de intensiteit en directheid van de uitdrukking van het meisje, een kwaliteit die niet altijd in deze mate aanwezig is in zijn meer geïdealiseerde vrouwelijke figuren. De afmetingen lenen zich voor een consoletafel, een schoorsteenmantel of een boekenkast, waar het spel van licht door het albast van dichtbij kan worden bewonderd.