Deze Italiaanse salontafel uit de jaren tachtig is een uitgesproken voorbeeld van postmoderne vormgeving. Het ontwerp kenmerkt zich door een asymmetrische, sculpturale basis die een dynamisch contrast vormt met het strakke, transparante bovenblad. De tafel is vervaardigd uit een combinatie van helder glas en een massieve, zwart afgewerkte basis, vermoedelijk van hout of MDF. De constructie leunt op geometrische principes, waarbij schuine glazen panelen de donkere, driehoekige voet doorkruisen. Dit samenspel van materialen en vormen creëert een ruimtelijk effect dat typerend is voor de Italiaanse designstroming van dat decennium. Het meubel verkeert in een goede staat die past bij de leeftijd en het gebruik, waarbij de structurele integriteit behouden is gebleven. De originele afwerking en het karakter van het ontwerp zijn nog steeds prominent aanwezig. Deze salontafel fungeert als een architecturaal middelpunt in een hedendaags of eclectisch interieur. Het uitgesproken silhouet komt bijzonder goed tot zijn recht in een minimalistische ruimte, waar het als een opzichzelfstaand kunstobject kan fungeren.