Linnen werd niet zomaar gekozen. Het werd voorbereid, geborduurd en doorgegeven. Deze antieke servettenhouder behoort tot de zeer intieme wereld van de vrouwelijke bruidsschat, die met zorg werd samengesteld vóór het huwelijk, waar elk stuk zijn functie had, maar ook zijn eigen verfijning. Gemaakt van een oude witte stof, waarvan het uiterlijk en de weving doen denken aan een mix van linnen en katoen, is hij voorzien van opmerkelijk wit borduurwerk. Het bovenste deel is omlijst met fijn getrokken draadwerk en vervolgens versierd met boeketten en kleine bloemtakjes, vervaardigd met opengewerkt borduurwerk en satijnsteek. In het midden bevindt zich wat het stuk zijn ware persoonlijkheid geeft: de naam "Anne", geborduurd in elegant cursief schrift en vergezeld van een klein bloemmotief. Deze naam is niet louter decoratief. Hij herinnert aan het primaire doel van deze linnen voorwerpen: het identificeren van het persoonlijke linnen van de eigenaar. In gezinnen werd linnen gemerkt, voorzien van een monogram of soms geborduurd met de naam van de eigenaar. Het textiel vormt een zakje dat bedoeld is om een opgevouwen servet in te bewaren, dat zo tussen de maaltijden door werd bewaard. Een voorwerp dat tegenwoordig bijna uit onze gebruiken is verdwenen, de servettenhouder, was ooit een van die kleine huishoudelijke accessoires waaraan veel zorg werd besteed. Het getrokken draadwerk, het witte bloemenborduurwerk, het schrift van de naam en het algehele ontwerp suggereren een creatie uit de eerste helft van de 20e eeuw, tussen 1900 en 1930. Afmetingen: circa 29 cm lang en 12 tot 13 cm breed. Het textiel vertoont subtiele sporen van ouderdom, met enkele kleine vlekjes en antieke nuances, vooral aan de randen. Anne. Meer dan een eeuw later staat haar naam er nog steeds.
Aanvullende details:
- Merk: 20eSiecle
- Materiaal: Linnen
- Periode: